Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Nedir? Hangi Hastalıklara Bakar?

Ağız, diş ve çene cerrahisi; ağız boşluğu, çeneler ve yüz bölgesindeki hem yumuşak hem de sert dokuların hastalıklarını tıbbi ve cerrahi yöntemlerle tedavi eden ileri bir uzmanlık dalıdır. Bu disiplin temel olarak; gömülü yirmi yaş dişi operasyonları, eksik dişlerin tamamlanmasını sağlayan dental implant uygulamaları, çene kemiği içindeki kist ve tümör tedavileri, kronik çene eklemi rahatsızlıkları ile yüz asimetrilerini gideren ortognatik cerrahi ameliyatlarına bakar. Ağız sağlığını ve yüz estetiğini bir bütün olarak ele alan bu branş, hem fonksiyonel hem de yapısal bozuklukları bilimsel protokollerle ortadan kaldırır.

Çene Cerrahisi Kapsamındaki İşlemler Hangi Anestezi Yöntemleriyle Yapılır?

Cerrahi bir müdahale dendiğinde bireylerin aklına haklı olarak ilk gelen şey ağrı veya operasyon sırasındaki rahatsızlık hissidir. Ancak modern tıbbın sunduğu anestezi seçenekleri sayesinde ağız ve çene bölgesindeki tüm cerrahi işlemler tamamen ağrısız ve yüksek konforla gerçekleştirilmektedir. İşlemin zorluk derecesine, süresine ve kişinin kaygı düzeyine göre farklı uyuşturma teknikleri tercih edilebilir.

Kullanılan başlıca anestezi yöntemleri şunlardır:

• Lokal anestezi
• İntravenöz sedasyon
• Genel anestezi

Lokal anestezi, sadece işlemin yapılacağı bölgenin özel ilaçlarla uyuşturulmasıdır. Çoğu rutin cerrahi işlem için bu yöntem fazlasıyla yeterlidir. Hasta tamamen uyanıktır, etrafında olup biteni duyar ancak kesinlikle acı veya ağrı hissetmez. Sadece bir dokunma veya baskı hissi algılanır.

İntravenöz sedasyon ise özellikle diş hekimi fobisi olan aşırı kaygı duyan veya bulantı refleksi çok yüksek olan bireyler için kurtarıcı bir yöntemdir. Damar yoluyla verilen rahatlatıcı ilaçlar sayesinde kişi derin bir uyku haline geçer. Bilinç tamamen kapanmaz, hekimin komutlarına uyulabilir ancak işlem bittiğinde o süreye dair hiçbir şey hatırlanmaz. Genel anestezi ise çene kırıkları, büyük kist operasyonları veya çene asimetrilerinin düzeltildiği kapsamlı ameliyatlarda, tam donanımlı ameliyathane koşullarında solunum cihazına bağlı olarak uygulanan tam uyutma işlemidir.

Gömülü Diş Problemleri Neden Olur ve 20’lik Diş Çekimi Hangi Durumlarda Zorunludur?

Ağız ve çene cerrahisinde en sık karşılaşılan durumların başında gömülü diş operasyonları gelir. Özellikle halk arasında yirmi yaş dişleri olarak bilinen üçüncü azı dişleri, çene kemiğinde kendilerine yer bulamadıkları için sıklıkla gömülü veya yarı gömülü kalırlar. İnsanlığın evrimsel gelişimine baktığımızda, binlerce yıl önce atalarımızın daha sert ve çiğ gıdalarla beslendiğini, bu nedenle çene kemiklerinin çok daha geniş olduğunu görürüz. Günümüzde ise modern beslenme alışkanlıkları, yumuşak ve rafine gıdaların tüketimi çene kemiklerimizin uyarılmasını azaltmış ve çene yapımızın küçülmesine yol açmıştır. Küçülen çene kemiğinde, en son sürmeye çalışan yirmi yaş dişlerine yer kalmaz.

Bu dişler bazen kemiğin içinde tam gömülü kalırken, bazen de sadece bir kısmı diş etini delerek ağız içine çıkar. Yarı gömülü dediğimiz bu durum diş eti ile diş arasında temizlenmesi imkansız bir cep oluşturur. Yemek artıkları ve bakteriler bu cebe dolarak perikoronit adını verdiğimiz çok ağrılı, yüzü şişiren ve ağzı açmayı zorlaştıran şiddetli enfeksiyonlara neden olur.

Gömülü dişlerin çekilmesini zorunlu kılan başlıca durumlar şöyledir:

• Tekrarlayan enfeksiyon atakları
• Şiddetli ağrı
• Lenf bezlerinde şişme
• Ağız açmada kısıtlılık
• Komşu dişlerde çürüme
• Diş köklerinde erime
• Kist oluşumu
• Ortodontik tedavinin bozulma riski

Gömülü bir dişin çekimi, standart bir diş çekiminden farklıdır. Üzerini kaplayan diş eti nazikçe aralandıktan sonra, dişin etrafındaki kemik dokusu bir miktar kaldırılır. Eğer diş tek parça halinde çıkamayacak kadar sıkışık veya ters bir açıda duruyorsa, çevre dokulara zarar vermemek adına diş küçük parçalara bölünerek yuvadan çıkarılır.

Kanal Tedavisi Başarısız Olduğunda Apikal Rezeksiyon (Kök Ucu Cerrahisi) Dişi Nasıl Kurtarır?

Bazen bir dişi çürükten veya enfeksiyondan kurtarmak için kanal tedavisi yapılır. Ancak diş köklerinin anatomisi bazen mikroskobik düzeyde çok karmaşık olabilir. Ana kanalın dışında, incecik yan dallar bulunabilir ve bakteriler bu dar alanlara saklanarak tedavi sonrasında bile yaşamaya devam edebilir. Bu durum dişin kök ucunda çene kemiğinin içinde sinsi bir enfeksiyonun, granülomun veya kistin büyümesine yol açar. Geleneksel yollarla dişin üst kısmından girilerek yapılan kanal yenileme işlemleri de sonuç vermediğinde, dişi çekmek yerine uygulanan son kurtarma hamlesi apikal rezeksiyon, yani kök ucu cerrahisidir.

Bu işlemde mantık, dişe üstten (krondan) değil direkt olarak sorunun kaynağı olan bölgeden, yani kök ucundan müdahale etmektir. Cerrahi bir işlemle diş eti küçük bir pencere şeklinde açılır ve enfeksiyonun bulunduğu kök ucuna ulaşılır. İltihaplı doku kemiğin içinden tamamen temizlenir. Ardından, bakterilerin saklandığı kökün en uç kısmı yaklaşık üç milimetre kadar kesilip alınır. Kalan sağlam kök kanalı, sızdırmazlığı sağlamak amacıyla özel biyolojik malzemelerle ters yönden (aşağıdan yukarıya doğru) tıkanır ve bölge dikişlerle kapatılır. Bu sayede doğal diş ağızda kalmaya devam eder ve çiğneme fonksiyonunu sürdürür.

Çene Kemiği Erimelerinde İmplant Tedavisi İçin Hangi Kemik Tozu İşlemleri Uygulanır?

Günümüzde eksik dişlerin telafisi için en mükemmel ve doğal diş hissine en yakın çözüm dental implantlardır. Titanyumdan üretilen bu yapay diş köklerinin çene kemiğine yerleştirilebilmesi için, tıpkı bir ağacın toprağa tutunması gibi belirli bir kemik hacmine, derinliğine ve genişliğine ihtiyaç vardır. Ancak dişler çekildikten sonra uzun süre o bölge boş kalırsa, “kullanılmayan doku erir” prensibi gereği çene kemiği hacim kaybetmeye başlar. Bazen de şiddetli diş eti hastalıkları kemiği eritir. Kemik yetersiz olduğunda implant tedavisine geçmeden önce çene cerrahisi teknikleriyle bölgenin yeniden inşa edilmesi gerekir.

Bu aşamada kullanılan kemik grefti (kemik tozu) türleri şöyledir:

• Otojen greftler
• Allojenik greftler
• Ksenojen greftler
• Sentetik greftler

Otojen greftler, kişinin kendi vücudundan, genellikle çene ucundan veya yirmi yaş dişi bölgesinden alınan kemik parçalarıdır. Vücut kendi dokusunu mükemmel şekilde kabul ettiği için başarı şansı en yüksek olanıdır. Ancak ek bir cerrahi saha açılmasını gerektirir. Diğer seçenekler ise doku bankalarından elde edilen steril insan kemikleri, özel işlemlerden geçirilmiş sığır veya at kaynaklı hayvan kemikleri ya da tamamen laboratuvar ortamında üretilmiş sentetik materyallerdir. Bu kemik tozları eriyen bölgeye yerleştirilir ve üzerleri özel zarlarla (membran) örtülür. Vücut, bu kemik tozlarını bir iskele gibi kullanarak aylar içinde kendi canlı kemik hücrelerini bu alana dokur ve implantın yerleştirilebileceği sağlam bir zemin oluşturur.

Sinüs Lifting (Sinüs Kaldırma) İşlemi İmplant Cerrahisinde Neden Önemlidir?

Üst çenenin arka bölgelerinde, elmacık kemiklerimizin tam altında “maksiller sinüs” adı verilen hava boşlukları bulunur. Bu boşluklar soluduğumuz havayı ısıtma, nemlendirme ve sesimizin tınısını ayarlama gibi görevlere sahiptir. Üst arka azı dişlerinin kökleri çoğu zaman bu sinüs boşluklarına çok yakındır. Bu dişler kaybedildiğinde, aşağıdan kemik erimesi başlarken yukarıdan da sinüs boşluğu hava basıncının etkisiyle sarkarak aşağıya doğru genişler. Sonuç olarak o bölgede implant yerleştirmek için sadece bir iki milimetrelik, adeta kağıt inceliğinde bir kemik kalır.

İmplantın bu boşluğa düşmesini engellemek ve ona yeterli tutunma alanı yaratmak için sinüs lifting cerrahisi uygulanır. Ağız içinden, ilgili diş eti bölgesinden girilerek sinüsün yan duvarına küçük bir pencere açılır. Sinüsün içini döşeyen ince zar, tıpkı bir yumurtanın iç zarını kabuğundan ayırır gibi kemikten nazikçe sıyrılır ve yukarı doğru itilir. Oluşan bu yeni boşluğa kemik tozları doldurulur. Altı ay gibi bir bekleme süresinin ardından, kemik tozları sertleşip gerçek kemiğe dönüşür ve implantlar bu yeni oluşturulan güvenli alana yerleştirilir.

Kesisiz ve Dikişsiz (Navigasyonlu) İmplant Cerrahisi Nasıl Uygulanır?

Dijital diş hekimliğinin sunduğu en büyük konforlardan biri cerrahi rehberli, halk arasındaki adıyla kesisiz implant operasyonlarıdır. Geleneksel yöntemde kemiği görmek ve implantı doğru açılandırmak için diş eti neşterle kesilerek açılır, işlem bittikten sonra da dikiş atılır. Ancak navigasyonlu sistemde sürprizlere yer yoktur ve tüm planlama operasyon öncesinde sanal ortamda yapılır.

Süreç hastanın çene kemiğinin üç boyutlu tomografisinin (CBCT) çekilmesi ve ağız içinin dijital tarayıcılarla kopyalanmasıyla başlar. Bu iki veri bilgisayar programında üst üste bindirilir. Hekim, implantın hangi açı, derinlik ve boyutta yerleştirileceğini bilgisayar ekranında, damar ve sinir yollarını gözeterek milimetrik olarak ayarlar. Bu plana sadık kalınması için üç boyutlu yazıcılarda kişiye özel şeffaf bir plak üretilir. Operasyon sırasında bu plak hastanın ağzına takılır ve üzerinde bulunan özel delikler sayesinde implantlar diş eti kesilmeden doğrudan kemiğe yollanır.

Kesisiz implant işleminin hastaya sunduğu avantajlar şunlardır:

• Dikiş atılmaması
• Kanamanın yok denecek kadar az olması
• Operasyon sonrası şişliğin olmaması
• Ağrının minimum düzeyde kalması
• İşlem süresinin çok daha kısa olması
• Günlük hayata dönüşün anında sağlanması

Ağız ve Çene Kistleri Belirti Verir Mi ve Bu Kistler Nasıl Temizlenir?

Ağız ve çene bölgesi, insan vücudunda kistlerin en sık görüldüğü yerlerden biridir. Kist, içi sıvı veya yarı katı materyalle dolu, etrafı zarla çevrili patolojik bir keseciktir. Diş gelişiminden arta kalan hücrelerden, enfeksiyonlu diş köklerinden veya tamamen bağımsız dokulardan kaynaklanabilirler. Çene kistlerinin en tehlikeli yanı çok sinsi ilerlemeleridir. Çoğu zaman hastaya hiçbir ağrı veya sızı hissettirmezler. İçlerindeki sıvı basıncı yavaş yavaş arttıkça, çevrelerindeki çene kemiğini içten içe bir balon gibi şişirerek eritirler. Genellikle rutin bir diş röntgeni çekildiğinde tesadüfen devasa boyutlara ulaşmış kistlerle karşılaşılır. Çok büyüdüklerinde ise yüzde asimetriye, komşu dişlerin sallanmasına veya dudakta uyuşukluğa sebep olabilirler. Hatta çene kemiğini o kadar zayıflatırlar ki ufak bir çarpmada dahi kemik kırılabilir.

Kist tedavisinde cerrahi yaklaşım kistin boyutuna ve türüne göre değişir. En sık uygulanan yöntem kistin etrafındaki zarla birlikte tek parça halinde, adeta bir ceviz içini kabuğundan çıkarır gibi kemikten sıyrılarak alınmasıdır (enükleasyon). Ancak kist çok büyükse ve tek seferde çıkarıldığında sinirlere zarar verme veya çeneyi kırma riski taşıyorsa, önce kistin içine ufak bir tüp yerleştirilerek içindeki sıvının boşalması ve basıncın düşmesi sağlanır. Basınç azaldıkça kist zamanla büzülüp küçülür, çevresindeki kemik kendini toparlar. İkinci bir operasyonla küçülen bu kist güvenle tamamen çıkarılır. Alınan her türlü doku, hücre tipinin incelenmesi için mutlaka patoloji laboratuvarına gönderilir.

Çene Eklemi (TME) Rahatsızlıkları Hangi Belirtilerle Ortaya Çıkar?

Alt çenemizi kafatasına bağlayan, konuşmamızı ve yemek yememizi sağlayan Temporomandibuler Eklem (TME), vücudun en karmaşık ve hareketli eklemlerinden biridir. Bu eklemin içinde, kemiklerin birbirine sürtünmesini engelleyen kıkırdak yapıda bir disk bulunur. Stres, yanlış alışkanlıklar veya travmalar sonucunda bu eklemin mekaniği bozulabilir ve disk yerinden kayabilir.

Hastaların en sık yaşadığı eklem şikayetleri şöyledir:

• Eklem bölgesinden klik veya sürtünme sesi gelmesi
• Sabahları uyanıldığında çenede yorgunluk hissi
• Ağız açıp kapatırken kulak önünde ağrı
• Esnerken çenenin takılı kalması veya kilitlenmesi
• Çiğneme sırasında zorlanma
• Baş, boyun ve omuzlara yayılan açıklanamayan ağrılar
• Çenenin bir tarafa doğru kayarak açılması

Bu şikayetlerin altında yatan en büyük neden, günümüzün stresli yaşam tarzıyla birleşen gece diş sıkma (bruksizm) alışkanlığıdır. Dişleri sıkmak, normal çiğneme kuvvetinin katbekat üstünde bir yükün saatlerce ekleme ve kaslara binmesine neden olur. Bunun dışında tek taraflı çiğneme alışkanlığı, eksik dişler nedeniyle kapanışın bozulması ve duruş bozuklukları da eklem rahatsızlıklarını tetikler. Teşhis aşamasında röntgenler yetersiz kalabileceği için, diskin konumunu görebilmek adına Manyetik Rezonans (MR) görüntülemesi istenir.

Çene Eklemi (TME) Sorunlarında Hangi Tedavi Yöntemleri Uygulanır?

Eklem rahatsızlıklarının tedavisi, sorunun kaynağına ve şiddetine göre basitten karmaşığa doğru ilerleyen bir yelpazede ele alınır. İlk aşama her zaman konservatif, yani cerrahi olmayan koruyucu yöntemlerdir. Hastaya yumuşak gıdalarla beslenmesi, esnerken çenesini desteklemesi ve stresten uzak durması öğütlenir. Kas spazmlarını çözmek için sıcak kompresler ve kas gevşetici ilaçlar önerilir.

Diş sıkma alışkanlığını kırmak ve eklem içindeki basıncı düşürmek için kişiye özel hazırlanan, genellikle gece uyurken alt veya üst dişlere takılan şeffaf sert plaklar (oklüzal splintler) kullandırılır. Ayrıca çiğneme kaslarına uygulanan Botoks (Botulinum Toksin) enjeksiyonları, kasın aşırı kasılma gücünü geçici olarak zayıflatarak ekleme binen yıkıcı yükü ortadan kaldıran oldukça popüler ve etkili bir yöntemdir.

Eğer bu yöntemler işe yaramazsa ve eklem içinde yapısal bir sorun varsa minimal invaziv yöntemlere geçilir. Lokal anestezi altında eklem boşluğuna iki ince iğne ile girilerek eklem içinin özel sıvılarla yıkanması (artrosentez) işlemi, biriken iltihaplı dokuları uzaklaştırır ve kilitlenmeleri çözer. Daha ileri vakalarda ise eklem içine minik bir kamera ile girilerek diskin düzeltildiği artroskopi veya eklemin tamamen açılarak onarıldığı açık cerrahi operasyonları uygulanır.

Ortognatik Cerrahi (Çene Ameliyatı) Yüz Estetiğini ve Çiğneme Fonksiyonunu Nasıl Düzeltir?

Çene kemiklerinin gelişimi her zaman kusursuz bir şekilde tamamlanmayabilir. Genetik miras, çocukluk dönemindeki parmak emme gibi kötü alışkanlıklar veya solunum problemleri nedeniyle alt veya üst çene normalden daha önde, geride, asimetrik veya çok uzun olabilir. Çenelerin birbiriyle uyumsuz olduğu bu durum sadece dış görünüşü etkilemez; dişler tam kapanmadığı için besinlerin koparılması ve çiğnenmesi zorlaşır, sindirim sistemi sorunları başlar, konuşma bozulur ve hava yolu daraldığı için uyku apnesi gibi ciddi solunum sıkıntıları ortaya çıkar.

Ortognatik cerrahi, hem diş dizilimini hem de çenelerin iskeletsel uyumunu kalıcı olarak düzelten, hayat değiştiren bir tedavi sürecidir. Bu süreç her zaman çene cerrahı ve ortodonti (tel tedavisi) uzmanının bir takım olarak çalışmasını gerektirir.

Ortognatik cerrahinin sağladığı temel faydalar şunlardır:

• İdeal yüz profiline ve estetiğine kavuşma
• Kusursuz çiğneme ve koparma fonksiyonu
• Konuşma ve telaffuzda netleşme
• Solunum yolunun genişlemesiyle horlamanın bitmesi
• Uyku apnesinin tedavi edilmesi
• Dudakların istirahat halinde rahatça kapanabilmesi

Süreç öncelikle ortodontik tel veya şeffaf plak tedavisiyle başlar. Yaklaşık bir ila bir buçuk yıl süren bu aşamada dişler çene kemiği üzerinde doğru açılara getirilir. Dişler hazır olduğunda hastanın üç boyutlu tomografileri alınır ve ameliyat bilgisayar ortamında milimetrik olarak planlanır. Hasta, ameliyata girmeden önce yüzünün yeni şeklini dijital ortamda görebilir. Cerrahi işlem genel anestezi altında, yüzün dışından hiçbir kesi yapılmadan, tamamen ağız içinden gerçekleştirilir. Çeneler kontrollü bir şekilde serbest bırakılarak planlanan ideal pozisyonlarına taşınır ve titanyum plak ile vidalar yardımıyla sabitlenir. Bu plaklar vücutla tamamen uyumludur ve ömür boyu kalabilir. İyileşme sürecinde belirli bir süre sıvı ve yumuşak diyet uygulanır.

Piezocerrahi ve Tomografi (CBCT) Gibi Yeni Teknolojiler Çene Cerrahisini Nasıl Güvenli Hale Getirir?

Cerrahi girişimlerdeki en büyük korkulardan biri sinirlerin veya damarların zarar görmesidir. Geçmişte kemik kesim işlemleri döner aletler ve frezlerle yapıldığı için, ufak bir dikkatsizlikte aletin yumuşak dokulara zarar verme riski bulunurdu. Ancak Piezocerrahi teknolojisinin cerrahi pratiğe girmesiyle bu risk neredeyse tamamen ortadan kalkmıştır.

Piezocerrahi, ultrasonik ses dalgalarını kullanarak kemiği mikro düzeyde titreşimlerle kesen akıllı bir cihazdır. En büyük mucizesi doku seçici olmasıdır; yani sadece mineralize olmuş sert dokuları (kemiği ve dişi) keser. Operasyon sırasında yanlışlıkla diş etine, yanağa veya bir sinire temas etse bile yumuşak doku titreşimle birlikte esnediği için kesinlikle bir kesik oluşmaz. Ayrıca döner aletlerin aksine çalışırken ısı üretmez. Kemiği yakmadığı için hücreler canlılığını korur, ameliyat sonrası yüzde oluşan şişlik, morluk ve ağrı inanılmaz derecede azalır ve kemik iyileşmesi çok hızlı başlar.

Üç boyutlu dental tomografi (CBCT) ise cerrahın karanlıkta yolunu bulmasını sağlayan en büyük fenerdir. Standart iki boyutlu panoramik röntgenler kemik kalınlığını veya sinirin dişe ne kadar yakın olduğunu göstermez. Tomografi ise çeneyi ince dilimler halinde tarayarak bilgisayara aktarır. Hekim, gömülü bir dişin kökünün siniri sarıp sarmadığını ameliyattan önce görür ve kesi planını ona göre belirler. Bu iki teknolojinin birleşimi, cerrahiyi şansa bırakmayan ve hasta güvenliğini en üst noktaya taşıyan unsurlardır.

Çene Cerrahisi Öncesinde Genel Sağlık Durumu Neden Çok Büyük Önem Taşır?

Ağız boşluğunda yapılan cerrahi işlemler, vücudun geri kalanından bağımsız düşünülemez. Ağız içi bol miktarda kanlanan ve bakterilerin yaşadığı bir ortamdır. Bu nedenle hastanın genel sağlık geçmişi ameliyatın başarısını ve iyileşme sürecini doğrudan etkiler. Başarılı bir cerrahi müdahalenin ilk adımı, hastadan alınan detaylı bir sağlık öyküsüyle başlar.

Risk değerlendirmesinde hekimin özellikle sorguladığı sistemik durumlar şunlardır:

• Diyabet (Şeker hastalığı)
• Hipertansiyon (Yüksek tansiyon)
• Kalp yetmezliği veya ritim bozuklukları
• Kan sulandırıcı ilaç kullanımı
• Daha önce geçirilmiş kalp kapakçığı operasyonları
• Romatizmal eklem hastalıkları
• Kemik erimesi için kullanılan spesifik ilaçlar (Bifosfonatlar)
• Alerjik reaksiyonlar

Örneğin kontrol altına alınmamış şeker hastalığı olan bir bireyde bağışıklık sistemi zayıf olduğu için enfeksiyon riski artar ve yara iyileşmesi gecikir. Bu durumda hekim, cerrahi işlem öncesinde kan şekeri seviyesinin belirli bir düzene girmesini bekler. Kan sulandırıcı (antikoagülan) ilaç kullanan hastalarda ise çekim sonrası kanamanın durmaması gibi bir risk vardır. Ancak bu ilaçları doktor kontrolü dışında aniden kesmek, kalp krizi veya felç gibi çok daha ölümcül sonuçlar doğurabilir. Bu sebeple hastanın tıp doktoruyla iletişime geçilerek kanama pıhtılaşma testleri (INR) yapılır ve ilaç dozu geçici olarak ayarlanır. Kalp kapağı değişmiş bireylerde ise, ağızdaki bakterilerin kan dolaşımına katılıp kalbe yerleşmesini (enfektif endokardit) önlemek amacıyla operasyondan hemen önce yüksek doz koruyucu antibiyotik verilmesi hayati bir zorunluluktur.

Çene Cerrahisi Sonrası Oluşabilecek Sinüs Açıklığı ve Sinir Uyuşukluğu Nasıl Geçer?

Her cerrahi işlemin doğasında belirli komplikasyon riskleri barındırması olağandır. Önemli olan bu anatomik riskleri bilmek ve karşılaşıldığında doğru yönetebilmektir.

Üst çenede, özellikle arka azı dişlerinin çekimi sonrasında sinüs boşluğu ile ağız ortamı arasında bir delik açılabilir (oroantral açıklık). Çünkü bazı dişlerin kökleri sinüs tabanına çok yakındır. Eğer bu delik çok küçükse ve çekim boşluğunda sağlıklı bir kan pıhtısı oluşmuşsa kendiliğinden iyileşerek kapanır. Ancak büyük bir açıklık varsa sıvı tüketildiğinde burna su gelmesi gibi şikayetler yaşanır. Hekim o bölgedeki diş etini kaydırarak cerrahi olarak o deliği kapatır ve hastanın bir süre basınçlı bir şekilde burnunu sümkürmemesi gerekir.

Alt çenede ise gömülü dişlerin veya implantların hemen altından, alt dudağa ve çene ucuna his veren bir sinir geçer. İşlem sırasında bu sinirin etrafında oluşan ödem (şişlik) veya sinirin hafifçe gerilmesi, dudak bölgesinde uyuşukluğa (parestezi) neden olabilir. Bu durum genellikle anestezi etkisi geçmemiş gibi hissettirir. Çoğu zaman geçicidir ve sinirdeki ödem azaldıkça, B vitamini takviyelerinin de yardımıyla aylar içinde tamamen düzelir.

Cerrahi İşlem Sonrası İyileşme Sürecini Hızlandıran Altın Kurallar Nelerdir?

Cerrahi bir operasyonun başarısı sadece hekimin koltukta yaptığı işlemlere değil hastanın eve gittikten sonraki günlerde yara bölgesine nasıl baktığına da bağlıdır. İşlem sonrası ilk 24 saat, vücudun o bölgede iyileşmeyi başlatacak olan kan pıhtısını oluşturduğu en kritik zaman dilimidir. Bu pıhtının yerinden oynamaması ve yara yerinin korunması sorunsuz bir iyileşmenin anahtarıdır.

Operasyon sonrası kesinlikle yapılmaması gereken hatalar şunlardır:

• Kan tadını veya tükürüğü sürekli olarak dışarı tükürmek
• Ağzı çalkalamak veya gargara yapmak
• Sıvı gıdaları tüketirken pipet kullanmak
• Çok sıcak yiyecek ve içecekler tüketmek
• Yara bölgesine dil veya parmakla dokunmak
• Sigara içmek
• Alkol kullanmak

Tükürmek ve pipet kullanmak, ağız içinde negatif bir vakum kuvveti yaratarak oluşan koruyucu kan pıhtısını yerinden söker. Pıhtı düştüğünde altındaki kemik açığa çıkar ve şiddetli ağrılara sebep olan durumlar yaşanır. Şişliği engellemek için operasyon bölgesinin dışından yanak üzerine buz kompresi yapmak çok etkilidir. Buz, beş dakika tutulup beş dakika dinlendirilerek uygulanmalıdır. İlk günlerde ılık çorba, yoğurt, patates püresi gibi yumuşak ve çiğneme gerektirmeyen gıdalarla beslenmek yara bölgesini travmalardan koruyacaktır. Verilen antibiyotik ve ağrı kesicilerin saatine harfiyen uyulması ve ertesi günden itibaren hekimin önereceği gargaralarla ağız hijyeninin sağlanması, iyileşme sürecini çok daha konforlu bir hale getirecektir.

Sıkça Sorulan Sorular